Mijn ontvoering

Mijn ontvoering in 2002

Je loopt veel risico’s als humanitaire hulpverlener in conflictgebieden, maar je leert ze in de loop van de tijd aan te pakken en neemt altijd voorzorgsmaatregelen.

Niettemin werd ik op 12 augustus 2002 door vier gewapende mannen ontvoerd. Met veel geweld haalden ze me in hun auto en brachten me naar een onbekende bestemming.

Dit gebeurde in de Russische deelstaat Dagestan. Er volgde een uiterst angstige en verwarrende periode, een periode waarin ik vaak voor mijn leven vreesde, bijvoorbeeld op momenten dat zij gaten in de grond begonnen te graven, me in de kofferbak van hun auto dreven en me dagen zonder voedsel of water alleen lieten.

Mijn gijzelaars situatie was een lange strijd tegen onzekerheid, stress, gebrek aan duidelijkheid, eenzaamheid, wanhoop, gebrek aan vertrouwen, veiligheid en comfort.

Een hok van 1,5 bij 2 meter

Gedurende 607 dagen werd ik opgesloten in donkere kelders, zwaar beveiligde slaapkamers en uiteindelijk de langste periode in een donker ondergronds hok van anderhalve meter bij twee meter met als enige gezelschap; insecten en muizen.

Ik zat vijftien maanden in dit hok en ik heb gedurende al die tijd geen gezichten gezien. De zwaarbewapende moslimrebellen die me bewaakten droegen structureel bivakmutsen. Ik werd mentaal heen en weer geslingerd tussen hoop en wanhoop. Naast het verlies van mijn vrijheid, was ik ook afhankelijk van anderen om me hier uit te krijgen. Op de ergste momenten voelde ik me niet alleen eenzaam, maar ook vergeten.

Elke dag kon mijn laatste zijn. Al snel realiseerde ik me dat ik al het mogelijke moest doen om het beste uit deze situatie te halen. Ik deed dit door een connectie te zoeken met mijn ontvoerders en door constant te reflecteren op mijn eigen gedrag.

Werken aan veiligheid, vertrouwen en mogelijkheden in plaats van het te verergeren door negativisme en vijandigheid.. Ik heb geleerd om mijn eigen grenzen te verleggen. Ik heb geleerd wat geduld, discipline en doorzettingsvermogen echt betekenen. Ook heb ik ervaren hoe het is om geen tranen meer te hebben om te huilen. Ik heb ervaren wat empathie kan doen tussen wederzijdse relaties. Het heeft me allemaal geholpen om te overleven.

Confrontatie

 Uiteindelijk blijkt de mens ongelooflijk capabel te zijn. Ik had het geluk om in leven te blijven door te accepteren, te vermannen, contact te leggen met mijn bewakers en het initiatief te nemen om mijn eigen situatie te verbeteren. Hoewel ik dit nooit meer wil meemaken, heeft gevangenschap me verrassende inzichten gegeven. Ik werd gedwongen geconfronteerd met mezelf. Ik heb op een harde manier geleerd dat ik mezelf kan verrassen, mezelf overtreffen en veel meer macht en invloed heb dan ik ooit had kunnen bedenken.

De vrijlating

Op 11 april 2004 werd ik volledig onverwacht vrijgelaten. Het was fantastisch om weer herenigd te worden met mijn familie en vrienden. Ik ben nog steeds erg dankbaar voor alle mensen die aan mijn vrijlating werkten, zoals premier Balkenende en de minister van Buitenlandse Zaken; Ben Bot, mijn familie, mijn collega’s van Artsen zonder grenzen, mensen van het ministerie van FA en de Nederlandse ambassade in Moskou.

Ik ben ook erg dankbaar voor de geweldige steun van alle Nederlanders die ik niet kende. Hun warmte en vriendelijkheid hielpen me om mijn leven terug te krijgen.

Reviews

“Hallo Arjan, bedankt voor de zeer inspirerende workshop op de Professional Development dag te Rotterdam! Leuke tweet hierover!”

Van Lanschot Bank René Notten

Beste Arjan, dank voor je inzet tijdens onze workshop. Je wist jou gijzelings-ervaringen op een indringende wijze om te zetten in lessen voor ons als individu en als teamlid. Dit heeft zeker bijgedragen tot een groei in onze groepscohesie en persoonlijk leiderschap

Vopak Oil B.V. Boudewijn Siemons - Managing Director

Bizar goede feedback, zowel het plezier als de leermomenten. Ook de koppeling van het verhaal naar de actie was top. Learnings vandaag al in diverse teammeetings gebruikt: ‘Wat zou Arjan gedaan hebben?” Erg bedankt.

SHELL Rudi Houthuijs

“Ik heb genoten van je verhaal. Ik werd echt meegesleept en had af en toe het idee dat ik echt kon voelen waar jij je op bepaalde momenten bevond. Alsof ik een boek las. Echt goed gedaan. Je kan fantastisch verhalend vertellen.”

Bezoeker theatershow Debby H.

“Bedankt voor een mooie voorstelling. Wat een mooie combi met de gitarist en ook mooi hoe je verhaal voor theater is bewerkt. Dat is bijzonder knap gedaan.”

Bezoeker theatershow Hanny van de W.

Hallo Arjan, ik ben een student van het Grafisch Lyceum in Rotterdam. Gisterochtend, toen u die spreking deed, heeft u mij tot denken laten doen. Van jong af aan wou ik al voor m'n land dienen. (als militair bijvoorbeeld) maar door u weet ik echt waar ik voor wil gaan. Ik ben namelijk van plan om als agent te gaan werken. En ik wou u hiervoor bedanken.

Anoniem Student

Arjan ik wil je echt bedanken voor je verhaal die je met ons deelde gisteren. Inspirerend hoe jij van zo'n moeilijke situatie zoiets dappers hebt kunnen maken. Diep respect voor jou en ik wens je veel succes met je verhaal te vertellen aan nog meer mensen. Het is mooi hoe je van jouw situatie dingen kan koppelen waar wij soms in het dagelijks leven mee te maken hebben. Leerzame les, dankjewel!

Anoniem

Mocht bij 'Het wapen van Zoetermeer' ook de keynote van Arjan Erkel beluisteren, de man die 607 dagen ontvoerd was (alweer enige jaren geleden). Wow, mega indrukwekkend hoe hij dat heeft doorstaan. Met mooie lessen over mindset, veerkracht en zingeving. Aanrader, mocht je ooit de kans hebben!

Anoniem

Ik heb in de eerste week van deze Corona crisis naar jouw boek geluisterd. Heel veel respect en mooi beschreven hoe je met die situatie om bent gegaan. Zeker toepasbaar nu, al is het niet te vergelijken. Wij mogen over heel veel dingen nog zelf beslissen. Ik zit sinds 16 maart thuis zonder inkomen, maar ik kijk vooral naar wat ik allemaal WEL kan en mag doen. En dat is heel veel!!

M.T. Facebook
Scroll naar boven